Debussy’nin yalnız flüt için yazdığı Syrinx, birkaç dakikalık bir eser olmasına karşın eşliksiz dağarın en çok çalınan parçalarından biridir.
Eserde ölçü çizgileri vardır ama zaman katı değildir. Cümlelerin nerede uzayıp nerede toparlanacağı icracının kararıdır. Bu serbestlik, kararların keyfî olabileceği anlamına gelmez; cümlenin yapısı yönü belirler.
Eser geniş bir renk aralığı ister. Aynı ezgi, ikinci kez duyulduğunda farklı bir renkle çalınmadığında parça düzleşir. Renk değişimi hava açısı ve hızıyla üretilir.
Cümleler arasındaki duruşlar, eserin en çok atlanan ögesidir. Bu boşluklar doldurulduğunda ya da kısaltıldığında müzik nefes almaz.
Eşliksiz yazıda nefes yerleri icracının kararıdır ve cümle sınırlarıyla çakışır. Nefes yerleri önce metin üzerinde işaretlenir, sonra çalışılır.
Teknik olarak orta düzeyde erişilebilir; müzikal olarak talepkârdır. Erken verildiğinde öğrenci notaları çalar ama eseri kuramaz.