Barok dönemde kullanılan yan flüt, bugün traverso adıyla anılır. Ahşap gövdeli, konik delikli ve genellikle tek anahtarlıdır.
Anahtar sayısı az olduğu için birçok ses, deliklerin kısmen kapatılmasıyla elde edilir. Bu sesler doğal olarak daha kapalı ve daha zayıf duyulur; dönemin yazısı bunu hesaba katar ve bu perdeleri geçiş noktalarında kullanır.
Traverso’nun ses gücü modern flütten belirgin biçimde düşüktür. Bu, dönemin topluluk dengesini belirler: eşlik seyrek tutulur ve salonlar küçüktür.
Barok dağar modern flütte çalınırken bu farklar hesaba katılır. Tam gürlükle ve eşit parlaklıkta çalınan bir pasaj, yazının doku farklarını siler. Renk kullanımı bu farkı kısmen geri getirir.
Dönemin dil pratiği bugünkünden farklıydı; notalar eşit değil, çiftler hâlinde ve hafif eşitsiz çalınırdı. Bu uygulama modern flütte de kullanılabilir.
Dönem çalgılarıyla yapılmış kayıtlar, yazının nasıl duyulduğunu doğrudan gösterir ve modern icra kararlarını besler. Aynı eserin dönem çalgısıyla ve modern flütle yapılmış iki kaydını karşılaştırmak, farkı en kısa yoldan gösterir.